शून्याच्या गर्भातून,अनंताचा जन्म झाला, थेंब जसा सागरात,स्वविसरून विरघळला। नक्षत्रांचा खेळ हा,गणितात मोजला एका श्वासाच्या , रहस्यात अजूनही दडला। देव कुठे शोधावा, मंदिरी वा ग्रंथात? अश्रू पुसता जेव्हा, तेव्हाच तो भेटला। विद्या असो विज्ञानाची, वा साधना अध्यात्माची प्रकाश अंतरीचा, दोन्ही मार्गांनी झळकला। अनुभव विश्वाचे,वाळवंटातल्या पाऊलखुणा, […]
आकाशाच्या अथांग पटलावर, ढगांचे मुक्त चित्र उलगडते, तशी मनाची ओढ कधी आनंदाच्या तरंगांत नाचते. झाडांच्या पानांत कुजबुजते वारे, विचारांना देतात नवे सहारे। सूर्य जसा किरणे वाटतो, तसा आशेचा दिवा मनात पेटतो। निसर्ग सांगतो धीर धरायला, ऋतूंची चाल शिकवते स्वीकारायला। कोसळणारा पाऊस देतो स्मरण, की अश्रूतूनही जन्मते नवीन जीवन। पक्ष्यांच्या उडणाऱ्या […]
कर्माचा दीप अंतरी, अखंड तेवत राहावा, अंधार आला तरी, प्रकाश तोच व्हावा ॥1॥ कष्टाचा प्रत्येक थेंब, सागर रूप धरावा, नियतीच्या हातीही, उत्तर योग्य द्यावा ॥2॥ गांजल्याचे भले करणे, हीच खरी साधना, स्वार्थाच्या मोहजाळी, क्षण कधी न अडकावा ॥3॥ वाट स्वतःच घडवावी, ठेच लागली तरीही, पुढेच चालत जावे, आनंद न गमवावा […]
नदीला कधीच पुराव्याचे कागद लागत नाहीत… आई सारखे तिच्या पोटातच पुराला साठवून ठेवते… धरणं, बांध, अडथळे करूनही ती शांतपणे सहन करत राहते. तिच्या प्रवाहातल्या लाटांना माणसांचा लोभ समजतो… जो तिचे अस्तित्व संपवायला निघतो किनाऱ्यावरच्या अतिक्रमणाला मर्यादेपर्यंतच ती गप्प बसते… पण एक दिवस, ते अतिक्रमण तिच्या डोहात आत येऊ पाहते… तिचा […]
स्वार्थाच्या नजरेत जे सत्याला ओलांडून चालतात, त्यांच्या पावलांखालीच शेवटी असत्य चिरडतात। सामर्थ्यवान जे अंधारात अन्याय विणू पाहतात, न्यायाच्या तेजात तेवढेच धागे कुचकामी ठरतात। कामासाठी जवळ येणारे जरी ओळख लपवतात, विश्वासाच्या आरशात सहजच ओळखले जातात। असमाधानी लंगडीस्पर्धा अडथळ्यांच्या सावलीत, टाळून जातो जो, तोच उंचावतो स्वप्नांच्या कवचात।
कशाची तक्रार नाही, कुणाचा गहिवर नाही जगण्याचा सोहळा इथे काहीच कलेवर नाही जे आहे तेच खजिना, नवा मोह काही नाही सुख शोधता जगावे, तिथेच सुख दाही नाही क्षण-क्षण फुलून यावे , वाऱ्याशी बोलत जावे आकाशात भटकताना, कुठेच पाऊल नाही आल्या जरी मरणाच्या वाटा, घाबरू कशाला आपण श्वासातून हलके जावे, भितीचे […]
गवताचं पातं.. बरे झाले जरा खाली जमिनीवर बसले मी… नजरेत प्रसन्न सगळी गवताची पाती होती … चार बाजूंनी डोंगर अन् लागून खाई… तरी निश्चींत, एकांत अन् अभेद्य शांताई… इथे घुमतात फक्त आता आवाज मनीचे… तुम्ही ऐकली ती केवळ कर्मसाद होती… इथे क्षणात विरतात सारेच बुडबुडे… जे तिथे वरवर भ्रमात […]
ममै वांशो जीवलोके जीवभूत: सनातन:। साक्षात परमेश्वरानेच माणसाला त्याचा अंश मानलेले आहे म्हणून इथली संस्कृतीही त्याचीच आहे. ती मानवाला म्हणजेच समाजाला निरंतर उन्नत, स्थिर राहण्याचे मार्गदर्शन करते. आपणही आपल्याला ईश्वर शक्तीचा अंश मानून दृढ विश्वासाने त्या मार्गावर राहिले पाहिजे. या संस्कृतीच्या महान मार्गाच्या विचार सूत्रांचे पुढे प्रतिकांमध्ये रुपांतर झाले. […]
आजीच्या आठवणी १)आषाढी एकादशी देवा विठ्ठलानं केली रूकमिनं वागाट्याला गेली तिनं सवळ्याची वटी केली ( वागाटे नावाची एक रानावनातील फळभाजी जी आषाढी एकादशीच्या दुसऱ्या दिवशी ग्रामीण भागात खातात.) २) रूसली बाई रुकमिना विठ्ठला शेजारी बसना ! तिला गरदी सोसंना… भोळ्याभाळ्या भक्तांची तिला गरदी सोसंना! रूसली बाई रुकमिनी जाऊनी […]
तिला ओळखता का! आता जरा कुठं मिळतंय स्वातंत्र्य चिमुटभर, सत्ता मुठभर, अन् अधिकार घडाभर … तरीहीआश्रित,शोषित,पिडीत, जन्मापूर्वीच मरण मनात मात्र प्रश्न ढीगभर! माहिती आहेत का ! खरं सांगा न् माहिती आहे का! आणि माहिती असेलच तर जाणीव आहे का! दररोज एक पाऊल सोबत चालताना…. स्वतःला सिद्ध करताना एक पाऊल पुढे […]